روزای سخت می گذرن آره می گذرن روزای سخت روحی و جسمی...خوشحالم که خواب شبانه روزم از ده و دوازده ساعت رسیده به شش و گاهی کمتر. فقط جای ورزشای خوشگلم این وسط خالیه که دیگه روز پر انرژی تر و شب خسته تر از همیشه بخوابم خوبم خب؟ فقط خوب نیستم فکر می کنم که خوبم اما فکر کنم نیستم حالا چندان مهم هم نیست شاید آخر هفته یه سفر کوتاه با دوستم برم باشد که درست شود و بسیار خوش خواهد گذشت خوشم میاد از خودم. از اون آدما هستم که روی زندگی رو کم می کنم روی سختی ها رو کم می کنم و با همه جولان دادنشون نمیتونن منو از پا در بیارن خاصیت عشق همینه با همه سختیا دلت گرم هست و مهم ترین همین دلگرمیه... خدایا شکرت

خدایا کم آوردم

کمک کن خیلی کم آوردم

ناراحتم غصه دارم حالم خوب نیست میزون نیستم

بخدا این رسم زندگی نیست که داری برای من رقم میزنی،من که راضی نیستم اما شاید تو راضی هستی

خودت کمک کن بهتر رقم بخوره بهتر برام رقم بزن

..:به نام خدای عشق:..
وبلاگ قبلی ما www.mr-spider.mihanblog.com

وبلاگ آقا و خانم عنکبوت

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ
وَإِن یَکَادُ الَّذِینَ کَفَرُوا لَیُزْلِقُونَکَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّکْرَ وَیَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ وَمَا هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِّلْعَالَمِینَ

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

تاریخ آشنایی
1391/11/27
تاریخ اولین خواستگاری رسمی
1396/04/25

چند وقته که مامان همش میگه گلِ خاله چقدر رشد کرده و رفته اینور خونش و رفته اونور خونش.

برا گلِ نازِ خودم ناراحت بودم

حالا الان وسط این همه شلوغی که تا ده دیقه دیگه باید حاضر باشم

رفتم کنار گلم وایسادم بهش گفتم قربون گل ناز خودم برم تو حرفای مامانُ نشنوی ها

تو خیلی ام رشدت خوبه این همه برگ داری اینقدر خوشگل داری بزرگ میشی و ....

خلاصه کلی باهاش صحبت کردم

حالا دیگه گلم تنها نیست میدونه که من حواسم بهش هست

و دیگه از حرفای مامان دلگیر نمیشه

با تمام خستگیم نتونستم از دیدن ماه صرف نظر کنم و چند دقیقه ای بهش زل زدم. چقدر آسمون، ستاره داره...اما آرامش یعنی وقتی بین کلی سرگردونی، راه خودتو پیدا می کنی راستشو بخوای آرامش دارم حتی وقتی آینده های دور رو تصور می کنم و وقتی که قرار باشه برم یه جای دورتر از این مرز ها یه چیزی دلمو قلقلک میده و حس خوب دارم لازم نیست همیشه عالی شروع کنی باید از هر جا شروع کردی عالی پیش بری به حرف همه گوش نمی دم و فقط به ندای قلبم گوش میدم همون که میگه چه کاری انجام بدم حس خوبه بعدی اینه که به فانتزی دوران دبستانم جامه عمل پوشوندم اون زمان یه برنامه تلویزیون میداد خانوم مجری همیشه یه اتاق کاری داشت میرفت توش ک

دفتر املا چهارم دبستانم رو ورق میزدم خوب و خوش و خندان بودم از نمره های بیستمرسیدم به 16/5 آره براش گریه کرده بودم یادم اومد که جریانش چی بود معلممون گفته بود دفترتون رو با کناری تون عوض کنید و حالا هر کدوم دفتر اون یکی رو تصحیح کنه کناریم، دوست صمیمیم بود مثلا! اما خیلی بدجنس بود بچه بودیم... ولی خب... رنگ خودکار مشخصه که نقطه های "بیمار" شده "پیمار" "فرو" شده "قرو" "بود" شده "پود" به طرز خنده داری "بالین" شده "بالیی" و "از" شده "ار" از همه مسخره تر اینکه به نقطه های "خ" از "پاسخ" دو تا اضافه شده اصلا هم خندم نگرفت دلم سوخت که چه آدمی دوست صمیمیم بوده و از همه بدتر اون معلم "بی شعور" که نفهمی